สมเด็จพระเจ้าจักรพรรดิฮั่นเกาจู่ (หลิวปัง)

ราชวงศ์ฮั่นปกครองจีนอยู่ราว 422 ปี ระหว่างปี 202 ก่อน ค.ศ. จนถึงปี ค.ศ. 220 จำแนกเป็น 2 ช่วง ได้แก่ ราชวงศ์ฮั่นตะวันตก กับราชวงศ์ฮั่นตะวันออก ซึ่งเป็นการเรียกตามตำแหน่งที่ตั้งของเมืองหลวง รางวงศ์ฮั่นตะวันตกมีเมืองหลวงที่นครฉางอาน ปกครองแผ่นดินเป็นระยะเวลา 210 ปี ระหว่าง ปี 202 ก่อน ค.ศ. ถึง ค.ศ. 8 มีจักรพรรดิทั้งสิ้น 14 พระองค์ (นับรวมเยาวจักพรรดิสองพระองค์ในช่วงที่สมเด็จพระพันปีหลวงลฺหวี่ว่าราชการหลังม่าน) สมเด็จพระเจ้าจักรพรรดิฮั่นเกาจู่ (หลิวปัง) เป็นต้นวงศ์ ส่วนรางวงศ์ฮั่นตะวันออกมีเมืองหลวงที่นครลั่วหยาง ปกครองแผ่นดินเป็นระยะเวลา196 ปี ระหว่าง ปี ค.ศ. 25-220 มีจักรพรรดิทั้งสิ้น 14 พระองค์ สมเด็จพระเจ้าจักรพรรดิฮั่นกวงอู่ตี้ (หลิวซิ่ว) เป็นต้นวงศ์

สมเด็จพระเจ้าจักรพรรดิฮั่นกวงอู่ตี้ (หลิวซิ่ว)

ช่วงเปลี่ยนผ่านระหว่างปลายราชวงศ์ฮั่นตะวันตกกับต้นราชวงศ์ฮั่นตะวันออก เป็นยุคที่ขุนนางนามว่าหวังหมั่ง (王莽) ปราบดาภิเษกตนขึ้นเป็นจักรพรรดิและสถาปนาราชวงศ์ซิน (新朝) กินเวลาราว 15 ปี ระหว่าง ค.ศ. 9-23 เมื่อหวังหมั่งตาย เชื้อพระวงศ์ฮั่นนามว่าหลิวเสฺวียน (刘玄) ได้สถาปนาราชวงศ์ฮั่นขึ้นใหม่อีกครั้งในระหว่างปี ค.ศ. 23-25 ทั้งยังสถาปนาตนเองเป็นจักรพรรดิมีนามว่า สมเด็จพระเจ้าจักรพรรดิฮั่นเกิงสื่อตี้ (汉更始帝) แต่ไม่อาจรวบรวมแผ่นดินได้สำเร็จ จนกระทั่งหลิวซิ่ว เชื้อพระวงศ์ฮั่นอีกสายหนึ่งสามารถปราบกบฏชาวนาและรวบรวมแผ่นดินได้ในปี ค.ศ. 25 ราชวงศ์ฮั่นจึงถือว่าได้รับการสถาปนาขึ้นอย่างเป็นทางการอีกครั้ง (more…)