Posts tagged จีน

ฉลองพระองค์ของสมเด็จพระเจ้าจักรพรรดิหมิงซื่อจง (เจียจิ้ง) ปรากฏสัญลักษณ์ 12 ประการ

ฉลองพระองค์: เสื้อคลุมมังกรและสัญลักษณ์แห่งองค์จักรพรรดิ (ปรับปรุงใหม่ ตอนที่ 2)

0

ฉลองพระองค์ของสมเด็จพระเจ้าจักรพรรดิหมิงซื่อจง (เจียจิ้ง) ปรากฏสัญลักษณ์ 12 ประการ

สัญลักษณ์ 12 ประการแห่งองค์จักรพรรดิ

แม้ว่าโดยทั่วไปผู้คนมักเรียกฉลองพระองค์ของจักรพรรดิจีนว่า “เสื้อคลุมมังกร” อันเนื่องเพราะปรากฏภาพมังกรอยู่อย่างโดดเด่นและสง่างามที่สุดก็ตาม ทว่าฉลองพระองค์ของจักรพรรดิจีนยังมีสัญลักษณ์อื่นซึ่งล้วนมีความหมายและ ความสำคัญไม่แพ้มังกรอีกมากมาย

สัญลักษณ์ 12 ประการ

ฉลองพระองค์ในพระราชพิธี หรือ “เหมี่ยนฝู” (冕服) ของกษัตริย์หรือจักรพรรดิจีนปรากฏลายปักอันเป็นสัญลักษณ์สำหรับจักรพรรดิ 12 ประการ (十二章紋) ซึ่งถือองค์ประกอบสำคัญทั้งสิ้นและแสดงนัยให้เห็นพลังอันยิ่งใหญ่ทั้งหลายในสากลจักรวาล ผู้ที่สวมเสื้อคลุมอันปรากฏสัญลักษณ์ 12 ประการนั้นจึงหมายถึง ผู้ทรงศักดิ์และสิทธิ์อันชอบธรรมในการปกครองผู้คนในใต้ หล้าโดยสัญลักษณ์เหล่านี้มีพัฒนาการมาจากฉลองพระองค์สำหรับพิธีบวงสรวงของ กษัตริย์สมัยราชวงศ์โจว ธรรมเนียมการปักสัญลักษณ์บนฉลองพระองค์แบบทางการของจักรพรรดิเด่นชัดขึ้นใน สมัยราชวงศ์ฮั่น และได้รับสืบทอดเรื่อยมาจนถึงราชวงศ์ชิง ในสมัยราชวงศ์ถังภาพมังกรในฉลองพระองค์ถูกเน้นและขยายใหญ่มากขึ้น พอในราชวงศ์หยวน จักรพรรดิชาวมองโกลได้ยกเลิกธรรมเนียมการสวมฉลองพระองค์ที่มีสัญลักษณ์ 12 ประการ จนในสมัยราชวงศ์หมิงธรรมเนียมนี้จึงได้รับการฟื้นฟูขึ้นมาอีกครั้ง พอในต้นศตวรรษที่ 16 เสื้อคลุมปักรูปมังกรเป็นที่นิยมอย่างยิ่งในหมู่ขุนนาง ซึ่งมักจะสั่งตัดเย็บกันเองเป็นการส่วนตัว ทั้งๆ ที่ในปี 1459 เคยมีกฎหมายห้ามให้บุคคลทั่วไปตัดเสื้อคลุมลักษณะดังกล่าวใช้เองก็ตาม (Garrett, 2007) จนในที่สุดเมื่อถึงสมัยราชวงศ์ชิง คำว่า “เสื้อคลุมมังกร” (龙袍) จึงใช้เรียกฉลองพระองค์ของจักรพรรดิอย่างเป็นทางการ ทั้งยังมีพระราชบัญญัติกำหนดรูปแบบเสื้อคลุมมังกรสำหรับพระญาติวงศ์และข้า ราชบริพาร โดยมีองค์ประกอบและจำนวนของสัญลักษณ์ต่างๆ ลดลั่นกันไปตามระดับฐานานุภาพ บุคคลอื่นที่มิใช้องค์จักรพรรดิจึงมีสิทธิ์สวมเสื้อคลุมมังกรอย่างเป็นทาง การนับแต่นั้น (more…)

สมเด็จพระพันปีหลวงฉือสี่

จากหัวหน้าเผ่าถึงโอรสสวรรค์: ตำแหน่งและสถานะของจักรพรรดิจีน (ตอนที่ 7)

0

สมเด็จพระพันปีหลวงฉือสี่

เมีย-แม่-ญาติ-ขันที ผู้มีบารมีนอกราชบัลลังก์

แม้ว่าโดยหลักการการปกครองและคติเรื่องอาณัติสวรรค์จะกำหนดว่าอำนาจการบริหารราชการแผ่นดินสูงสุดอยู่ที่องค์จักรพรรดิ แต่แท้จริงแล้วจักรพรรดิที่สามารถกุมอำนาจอธิปไตยไว้อย่างเบ็ดเสร็จเด็ดขาดนั้นมีอยู่ไม่มากนัก นอกจากต้นตำรับอย่างฉินสื่อหวงแล้ว จักรพรรดิที่มีอำนาจและบารมีสูงส่งจนสามารถสร้างเอกภาพได้ตลอดรัชสมัยอาจได้แก่ ฮั่นอู่ตี้ สุยหยางตี้ ถังไท่จง หมิงไท่จู่ หมิงซื่อจู่ ชิงเซิ่งจู่ และชิงเกาจง เป็นต้น จักรพรรดิส่วนใหญ่ไม่ได้โชคดีเช่นนั้น เพราะต้องนั่งบนบัลลังก์ที่มีเงาของบุคคลอื่นทอดทับอยู่ หรือไม่ก็เป็นเพียงหุ่นเชิดให้ผู้อื่นชักใยอยู่เบื้องหลัง

เจ้าของเงาและคนเชิดหุ่นมิใช่คนอื่นคนไกล ล้วนแต่เป็นผู้ใกล้ชิดกับจักรพรรดิทั้งสิ้น ไม่ว่าจะเป็นพระญาติวงศ์อย่างพระอัครมเหสี หรือหวงโฮ่ว/ฮองเฮา (皇后) พระพันปีหลวง หรือหวงไท่โฮ่ว/ฮองไทเฮา (皇太后) และพระอัยยิกาเจ้า หรือไท่หวงไท่โฮ่ว/ไทฮองไทเฮา (太皇太后) หรือข้าราชบริพารคนสนิทอย่างบรรดาขันที เป็นต้น (more…)

บรรดาเผ่าจีน

56 ชาติพันธุ์ 1000 ล้านประชากร

0

บรรดาเผ่าจีน

พรีเซนเทชันแนะนำความรู้ทั่วไปเกี่ยวกับประชากรและกลุ่มชาติพันธุ์ทั้งหลายในสาธารณรัฐประชาชนจีน ครอบคลุมประเด็นต่างๆ ได้แก่ จำนวนประชากร อัตราส่วนประชากรชายกับหญิง และจำนวนประชากรของกลุ่มชาติพันธุ์ เป็นต้น พร้อมรวบรวมภาพวาดและภาพถ่ายของกลุ่มชาติพันธุ์ที่บันทึกโดย Chen Haiwen ครบทั้ง 56 กลุ่มชาติพันธุ์

 

View more presentations from wiraja.

ชื่อแซ่ของชาวจีน: ธรรมเนียมและความเป็นมา

0

สไลด์แนะนำความรู้เบื้องต้นเีกี่ยวกับชื่อแซ่ของชาวจีน ประกอบด้วยหัวข้อต่างๆ ได้แก่ ที่มาของแซ่ การตั้งแซ่ ถิ่นกำเนิดแซ่ แซ่ของจักรพรรดิ แซ่ยอดนิยมทั่วโลก แซ่ที่พบมากในจีน แซ่ที่พบมากในไทย การตั้งชื่อ ประเภทของชื่อ และชื่อของจักรพรรดิ

ปฐมจักรพรรดิฉินสื่อหวงตี้

จากหัวหน้าเผ่าถึงโอรสสวรรค์: ตำแหน่งและสถานะของจักรพรรดิจีน (ตอนที่ 4)

0

กำเนิดจักรพรรดิ

ปฐมจักรพรรดิฉินสื่อหวงตี้

เมื่ออิ๋งเจิ้ง (嬴政) กษัตริย์รัฐฉิน สามารถรวบรวมแผ่นดินจีนที่แตกกระสานซ่านเซ็นเป็นเวลาหลายร้อยปีให้กลายเป็นจักรวรรดิอันเป็นปึกแผ่นได้สำเร็จในชั่วเวลาเพียง 10 ปีในปี 221 ก่อนคริสตกาล ก็ดำริว่าตนนั้นมีความยิ่งใหญ่เหนือกว่ากษัตริย์ของหกนครรัฐอย่างยิ่ง ไม่อาจดำรงตำแหน่งในฐานะกษัตริย์เพียงเท่านั้น จึงจำเป็นต้องคิดค้นตำแหน่งใหม่ขึ้นมาในเหมาะสมกับพระราชอำนาจและพระบารมีของผู้ปกครองจักรวรรดิ (more…)

zhouwuwang

จากหัวหน้าเผ่าถึงโอรสสวรรค์: ตำแหน่งและสถานะของจักรพรรดิจีน (ตอนที่ 3)

0

พระเจ้าอู่แห่งราชวงศ์โจว (โจวอู่หวัง)

โอรสสวรรค์กับอาณัติสวรรค์ที่เรียกคืนได้

จีฟาได้ตั้งราชวงศ์ใหม่ตามชื่อพงศ์เผ่าของตนว่าราชวงศ์ “โจว” (周)  สถาปนาตนเองเป็นปฐมกษัตริย์มีพระนามปรากฏภายหลังว่า “พระเจ้าอู่แห่งราชวงศ์โจว” หรือ “โจวอู่หวัง” (周武王 สามก๊กเรียกว่า “จิวบูอ๋อง”) ทั้งยังสถาปนาย้อนหลังให้จีชางผู้พ่อเป็น “โจวเหวินหวัง” (周文王) นับเป็นต้นวงศ์ด้วย

เหตุเพราะฐานอำนาจดั้งเดิมของราชวงศ์โจวอยู่ชายขอบราชวงศ์ซาง ทำให้ผู้คนที่อาศัยอยู่ในศูนย์กลางอำนาจของราชวงศ์ซางมองว่าพวกราชวงศ์โจวเป็นเหมือนชนต่างชาติและไม่ใคร่ตกอยู่ภายใต้การปกครองของพงศ์เผ่าโจว ฉะนั้นเพื่อสร้างความชอบธรรมให้แก่การปกครองอาณาจักรที่เพิ่งสถาปนาขึ้นใหม่ โจวอู่หวังคิดค้นชุดคำอธิบายเกี่ยวกับที่มาของอำนาจในการปกครองใต้หล้าขึ้นมาใหม่ ซึ่งกลายเป็นหลักการสำคัญที่ใช้สืบเนื่องไปอีกกว่า 3,000 ปี (more…)

yu

จากหัวหน้าเผ่าถึงโอรสสวรรค์: ตำแหน่งและสถานะของจักรพรรดิจีน (ตอนที่ 2)

0

เริ่มต้นการสืบสันตติวงศ์

พระเจ้ายฺหวี่

เมื่อแม่น้ำหวงเหอเอ่อล้นเข้าท่วมบริเวณจงหยวนต่อเนื่องกันหลายปี ซุ่นได้มอบหมายให้ “ยฺหวี่” (禹) หาทางแก้ไขอุทกภัยและบำบัดทุกข์ของอาณาประชาราษฎร์ ยฺหวี่ตั้งปณิธานแรงกล้าว่าจะต้องปราบแม่น้ำหวงเหอให้ได้ เขาใช้เวลานานถึง 13 ปีในการขุดคลองระบายปริมาณน้ำที่เอ่อล้นจนแก้ปัญหาได้สำเร็จ ในห้วงเวลา 13 ปีนั้น แม้ว่ายฺหวี่ได้เดินทางผ่านหน้าบ้านของตนถึงสามหน แต่ก็ไม่เคยแวะพักเลย ผู้คนจึงยกย่องยฺหวี่เป็นอย่างยิ่งและขนามนามว่า “ยฺหวี่ผู้ยิ่งใหญ่” หรือ “ต้ายฺหวี่” (大禹) ซุ่นเห็นว่ายฺหวี่มีคุณธรรมและความรู้ความสามารถสูงส่ง จึงได้มอบราชบัลลังก์ให้ยฺหวี่ขึ้นเป็นบรรพกษัตริย์ต่อจากตน

แม้เหยากับซุ่นจะได้รับการสรรเสริญว่าเป็นผู้ทรงคุณธรรมสูง เพราะให้ความสำคัญแก่คุณธรรมและความปรีชาสามารถมากกว่าเลือดเนื้อเชื้อไข และธรรมเนียมการสืบราชบัลลังก์นอกสายเลือดถือว่าเป็นรูปแบบการปกครองในอุดมคติ ทว่าสิ่งหนึ่งที่ไม่พึงลืมก็คือการสืบราชบัลลังก์นอกสายเลือดเป็นเพียงวิธีการคัดเลือกประมุขสูงสุดของชนเผ่าต่างๆ ในสมัยโบราณซึ่งโครงสร้างทางสังคมมีความซับซ้อนน้อยกว่าในยุคประวัติศาสตร์มาก อย่างไรก็ตาม หลังจากซุ่นมอบราชบัลลังก์ให้ยฺหวี่แล้ว ธรรมเนียมดังกล่าวนี้ก็มิได้รับการสานต่ออีกเลยในประวัติศาสตร์จีน (more…)

ROC_calendar

ประวัติศาสตร์จีนสมัยใหม่โดยสังเขป

0

ซุนจงซาน (ซุนยัดเซ็น)

เมื่อวันที่ ๑๐ ตุลาคม ๑๙๑๑ เกิดการก่อจลาจลอู่ชางขึ้นโดยการนำของซุนจงซาน (ซุนยัดเซ็น) พร้อมได้เสนอให้เกิดการปฏิวัติขึ้นภายใต้ “หลักไตรราษฎร์” เนื่องจากปี ๑๙๑๑ ตรงกับปีซินไห่ตามปฏิทินจีน เหตุการณ์ครั้งนี้จึงได้รับการขนานนามว่าการปฏิวัติซินไห่ ซึ่งทำให้ราชสำนักชิงถูกโค่นล้มลง พร้อมกับกาลอวสานของระบบศักดินาราชาธิปไตยที่ปกครองจีนมายาวนานกว่า ๒,๐๐๐ ปี จากนั้นจึงได้สถาปนาสาธารณรัฐจีนขึ้น  ทว่าการปฏิวัติครั้งนี้ประสบ  ความล้มเหลวในการต่อต้านจักรวรรดินิยมและระบอบศักดินาอันเป็นภารกิจสำคัญยิ่ง ดังที่ซุนจงซานได้กล่าวไว้ก่อนเสียชีวิตว่า “ในยามที่การปฏิวัติยังไม่บรรลุผลนี้ เหล่าสหายจำต้องมุ่งทำงานหนักขึ้น” (more…)

Go to Top