Posts tagged กลอน

"Weerachon" VS "wiraja"

วิวาทะ “สอบกลางภาค” เดือด “Weerachon” ปะทะ “Wiraja”!

1

"Weerachon" VS "wiraja"

ในระยะเวลาหนึ่งสัปดาห์ระหว่างวันที่ 25-29 กรกฎาคม 2554 ซึ่งเป็นช่วงการสอบกลางภาคสำหรับนักศึกษามหาวิทยาลัยขอนแก่น บรรยายกาศทางวิชาการในสถาบันอุดมศึุกษาแห่งนี้คึกคักยิ่ง นักศึกษาทุกชั้นปีต่างตั้งหน้าตั้งตาทบทวนตำราเรียน ตั้งอกตั้งใจติวหนังสือค่ำยันเช้า และตั้งจิตอธิษฐานขอพรเจ้าพ่อมอดลบันดาลให้การสอบลุล่วงไปด้วย “เอ”

ทว่า บรรยายกาศอันคึกคักนั้นหาได้ปรากฏในโลกแห่งความเป็นจริงเท่านั้น ในโลกเสมือนจริงอย่าง “เฟซบุ๊ค” ก็มีความหฤหรรษ์ไม่แพ้กัน มีการแลกเปลี่ยนข้อมูล ทบทวนเนื้อหา และเก็งแนวข้อสอบกันผ่านกลุ่มต่างๆ โลกออนไลน์อย่างถ้วนทั่ว ก่้อนวันสอบนักศึกษาต่างบรรยายความตื่นเต้น ความพร้อม และความมุ่งมั่นของตนผ่านแป้นคีย์บอร์ด และเมื่อการสอบในวิชาหนึ่งๆ ผ่านพ้นไปแล้ว นักศึกษาก็กลับมาสาธยาย “ความประทับใจ” ที่ได้รับจากห้องสอบ สุขบ้าง เศร้าบ้าง เฮฮาบ้าง ขึงขังบ้าง คละเคล้ากันไป

Wiraja Panyaonyone

Weerachon Zhang

นักศึกษาวิทยาลัยการปกครองท้องถิ่นได้ร่วมแสดงความประทับใจในการสอบกลางภาคบนโลกเสมือนจริงไม่ต่างจากนักศึกษาคณะิอื่น

ยกตัวอย่างหน้าเว็บไซต์เฟซบุ๊คของกลุ่ม “Cola Local Government #2” มีการ “ระบายความรู้สึก” อย่างคึกคักและมีสีสันยิ่ง โดยนักศึกษาส่วนใหญ่มักบรรยายความรู้สึกออกมาเป็นร้อยแก้ว ขณะที่นักศึกษาจำนวนหนึ่งใช้พรรณาโวหารผ่าน “บทร้อยกรอง” อย่างจับจิตจับใจ พร้อมทั้งมีการ “ปะทะคารม” กันอย่างเมามัน

อย่างไรก็ดี มีคนคู่หนึ่งที่ “ปะทะคารม” กันผ่านบทร้อยกรองได้ดุเดือดสมน้ำสมเนื้อก็คือคู่ระหว่างศิษย์กับครู “Weerachon Zhang” กับ “Wiraja Panyaonyone

เพื่อมิให้เหตุการณ์ดังกล่าวเลือนหายไปพร้อมกาลเวลา จึงได้รวบรวมเอา “วิวาทะ” ระหว่าง “Weerachon Zhang” กับ “Wiraja Panyaonyone” มาบันทึกไว้ ณ ที่นี้

เชิญทัศนา… (more…)

ลา วปท.‏

0

ผองเราเคยจับมือกันกลมเกลียว
ใจร้อยใจเป็นดวงเดียวยังจำมั่น
มองแววตาเห็นความรักความผูกพัน
ร่วมฝ่าฟันเศร้าสุขทุกนาที

นาฬิกาเคลื่อนคล้อยเลื่อนลอยผ่าน
วันเป็นวานกาลเป็นไกลไปทุกที่
จำต้องจากจำต้องห่างต่างวิธี
ตามวิถีเส้นทางที่เลือกเดิน

ผองเราเอ๋ยถึงเวลาต้องลาจาก
จึงขอฝากเพลงไว้ยามห่างเหิน
ทุกหุบเหวทุกแผ่นผาที่เผชิญ
เพื่อนมิได้ก้าวเดินเพียงลำพัง

ยังมีเรายังมีน้องยังมีพี่
เพื่อนยังมี วปท. ที่สร้างหวัง
เพื่อนยังมี มข. เสริมพลัง
กาลพฤกษ์ยังเบ่งบานนานนิรันดร์.

น้องพี่ วปท.

0

ดาวเหนือ
เด่นแสงพราวอยู่บนฟ้า
คอยนำทางมวลประชา
ให้สู้ฟันฝ่าผองภัย

มข.
ยืนหยัดเด่นคู่สมัย
ถิ่นนี้หลอมรวมน้ำใจ
ยิ่งใหญ่แกร่งกล้างดงาม

น้องพี่
วปท. เราคู่สยาม
ร้อยรักไมตรีแสนงาม
ใต้ฟ้าครามนี้ชั่วนิรันดร์

ฝากหวัง
รวมพลังก้าวเดินสู่ฝัน
อุทิศเพื่อผองชนมั่น
สร้างสรรค์ชาติไทยของเรา.

จงสงบ!

จงสงบ จงสงบ จงสงบ!

0

จงสงบ!

“ปรากฏการณ์ปิ๊ง” นั้นบังเกิดขึ้นได้ทุกที่ทุกเวลา ขึ้นอยู่กับว่าที่นั้นเวลานั้นมีองค์ประกอบครบถ้วนเพียงพอให้เกิดการปิ๊งขึ้นหรือไม่ เช่นเดียวกับคืนวันที่ 9 ธันวาคม 2553 ระหว่างนั่งอิ่มอร่อยกับการปิ้งย่างในร้านเนื้อกะทะชื่อดังใกล้มหาวิทยาลัยขอนแก่น ผมก็แวบคิดถึงภาพเหตุการณ์ทางการเมืองตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา ซึ่งมีทั้งเรื่องประทับใจ สะท้อนใจ และสะเทือนใจ พลันจึงหยิบไอโฟนขึ้นมาเขียนกลอนบทหนึ่งขึ้นเพื่อแสดงความรู้สึกนึกคิดของตนเอง เสร็จภายในเ้วลาไม่นาน ผลของการปิ๊งครั้งนั้นเป็นดังต่อไปนี้…

(more…)

น้ำฉางเจียงไหลเลี้ยงสู่บูรพาทิศ

1

แม่น้ำฉางเจียง

น้ำฉางเจียงไหลเลี้ยงสู่บูรพาทิศ
กวาดชีวิตวีรชนกล่นเกลียวคลื่น
ทั้งถูกผิดที่แพ้พ่ายล้วนคลายคืน
ไม่ยั่งยืนดังแผ่นผาดวงตาวัน

เกาะกลางน้ำมีพรานเก่าเฒ่าหาปลา
พบเห็นมาหลายศารทหลากวสันต์
รินสุราป้านใหญ่สุขสำราญ
เสพตำนานล้วนเรื่องขันหัวกันไปฯ

(more…)

หมอกหรือควัน

0

เธอเป็นใครใคร่รู้       ด้วยซื่อ
เป็นดั่งหมอกขาวหรือ  มิใช่
ผิเป็นเช่นควันคือ       มืดหม่น นั้นนา
โปรดเร่งเผยจักได้     ข่มห้าม ใจตน.

ตีนกานี้ท่านได้แต่ใดมา

0

อันตีนกา มีมา แต่กำเนิด
เป็นของเลิศ ของแจ๋ว ของแนวข้อย
ยามหัวยิ้ม พริ้มพักตร์ มักมีรอย
รวมนับร้อย สกุณา บาทาเอย

ให้เวลาสมองกับหัวใจทำงานร่วมกันก่อนนะ

0

ให้เวลาสมองกับหัวใจทำงานร่วมกันก่อนนะ
ยังตอบไม่ได้หรอกว่าทำไม
แต่ไม่ใช่ไม่สนใจหรือไม่มีเหตุผล
เป็นอย่างนี้เรื่อยมา เมื่อวาน วันนี้ หรือวันไหน

ให้เวลาสมองกับหัวใจทำงานร่วมกันก่อนนะ
อย่าเพิ่งถามอะไรตอนนี้เลย
แต่ไม่ใช่มักง่ายหรือเอาแต่ใจตัวเอง
ฉันมั่นคงเกินกว่าใครจะนึกออก

ให้เวลาสมองกับหัวใจทำงานร่วมกันก่อนนะ
เมื่อถึงเวลา อาจจะไม่มีคำตอบ
แต่เธอจะเห็นได้ด้วยใจ สัมผัสได้ด้วยความรู้สึก
รอวันนั้น เพื่อฉันและเธอ

Go to Top