หมายเหตุ: ปรับปรุงจาก “14 เรื่องที่ไม่จำเป็นต้องรู้เกี่ยวกับวิทยาลัยการปกครองท้องถิ่น” เผยแพร่ครั้งแรกเมื่อเดือนมีนาคม 2554

20 เรื่องที่ไม่จำเป็นต้องรู้เกี่ยวกับวิทยาลัยการปกครองท้องถิ่น

นับตั้งแต่วิทยาลัยการปกครองท้องถิ่น มหาวิทยาลัยขอนแก่น สถาปนาขึ้นในวันที่ 4 เมษายน 2550, มีเหตุการณ์สำคัญเกิดขึ้นมากมาย, ซึ่งโดยมากได้รับการเผยแพร่และผลิตซ้ำทั้งอย่างเป็นทางการและไม่เป็นทางการอยู่แล้ว. เนื่องในวาระที่วิทยาลัยมีอายุครบ 5 ขวบในวันนี้, ผมจึงขอรวบรวมเกร็ดเล็กเกร็ดน้อยเกี่ยวกับวิทยาลัยมาเล่าสู่กันฟัง. แม้ว่า 20 เรื่องที่จะเล่าต่อไปนี้จะเป็นเพียง ”เหตุการณ์ที่ไม่สำคัญ” แต่ผมมั่นใจว่า 20 เรื่องนี้จะช่วยฉายภาพและบอกเล่าเรื่องราวของวิทยาลัยให้สมบูรณ์มากขึ้น. เชิญอ่าน…
เรื่องที่ 1: วิทยาลัยการปกครองท้องถิ่นมีชื่อภาษาอังกฤษว่า College of Local Administration, เรียกอย่างย่อว่า “COLA” ซึ่งทำให้หลายคนนึกถึงบริษัทผลิตน้ำอัดลมมากกว่านึกถึงคณะวิชา.

ป้ายชื่อวิทยาลัยด้านหน้าอาคาร

เรื่องที่ 2: หลายคนชอบเรียกวิทยาลัยการปกครองท้องถิ่นว่า “รป.ม.” เนื่องจากวิทยาลัยมีจุดเริ่มต้นจากหลักสูตรรัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการปกครองท้องถิ่น ที่มีชื่อย่อว่า “รป.ม.” ทั้งที่อักษรย่อของวิทยาลัยการปกครองท้องถิ่นอย่างเป็นทางการ คือ “วปท.” บางคนก็เรียกแบบผสมกลมกลืนหรือเหมารวมว่า “วปม.” เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นกับวิทยาลัยบัณฑิตศึกษาการจัดการมาก่อน เพราะคนชอบเรียกว่า “MBA” ตามหลักสูตรที่เปิดสอน.
เรื่องที่ 3: วิทยาลัยการปกครองท้องถิ่นเป็นคณะวิชาที่ 20 ของมหาวิทยาลัยขอนแก่น. เมื่อสถาปนาวิทยาลัยในปี 2550, คณะน้องใหม่แห่งนี้กลับกลายเป็นคณะที่ใหญ่ที่สุดของ มข. เนื่องจากมีการจัดการศึกษาทั่วประเทศ, แถมยังมีจำนวนนักศึกษาและมหาบัณฑิตเยอะสุดๆ.

อาคารวิทยาลัยการปกครองท้องถิ่นมุมตานก

เรื่องที่ 4: เนื่องจากสถานที่ตั้งของวิทยาลัยการปกครองท้องถิ่นอยู่ใกล้รั้วและประตูฝั่งมอดินแดง, นักศึกษาต่างคณะจึงตั้งชื่อเล่นให้ว่า “มหาวิทยาลัยขอนแก่น วิทยาเขตมอดินแดง” หรือไม่ก็ “มหาวิทยาลัยขอนแก่น วิทยาเขตมิตรภาพ”  ส่วนคณะนิติศาสตร์กลายเป็น “มหาวิทยาลัยขอนแก่น วิทยาเขตสีฐาน” หรือ “มหาวิทยาลัยขอนแก่น วิทยาเขตมะลิวัลย์”
เรื่องที่ 5: อาคารวิทยาลัยการปกครองท้องถิ่นได้ชื่อว่า “เซ็นทรัล มข.” เนื่องจาก, ในช่วงท้ายของการก่อสร้าง, บริษัทผู้รับเหมาได้เร่งสร้างและตกแต่งอาคารให้เสร็จทันตามกำหนด. ไม่ต่างจากศูนย์การค้าเซ็นทรัลขอนแก่นที่สร้างเสร็จเรียบร้อยทันกำหนดอย่างไม่น่าเชื่อ.

พลุสีในพิธีเปิดอาคาร

เรื่องที่ 6: พิธีเปิดอาคารวิทยาลัยการปกครองท้องถิ่น, เมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม 2553, ตรงกับช่วงเหตุการณ์ความวุ่นวายทางการเมือง ซึ่งมีการเผาสถานที่ราชการสำคัญหลายแห่งในจังหวัดขอนแก่น. ในช่วงเปิดแพรคลุมป้ายวิทยาลัย, มีการจุดพลุสีจำนวนมากส่งเสียงดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่ว, ผู้คนจึงตกอกตกใจนึกว่าเหตุการณ์ความวุ่นวายลามเข้ามาถึงในมอ.
เรื่องที่ 7: อาคารวิทยาลัยการปกครองท้องถิ่นเป็นงานสถาปัตยกรรมที่โดดเด่นทันสมัย ส่งผลให้เว้ดดิ้งสตูดิโอหลายแห่งนิยมใช้เป็นสถานที่ถ่ายภาพคู่รัก.

ผ้าใบที่ใช้มุงหลังคาบริเวณสวนหิน

เรื่องที่ 8: หลังคาของอาคารวิทยาลัยการปกครองท้องถิ่นมีการใช้วัสดุหลายรูปแบบ, ไม่ว่าจะเป็นกระเบื้องเซรามิคเกรดเอ, เมทัลชีทชั้นดี, หรือแม้แต่ผืนผ้าใบแบบเดียวกับที่ใช้ในสนามบินสุวรรณภูมิ. นอกจากนั้น, ยังนำวัสดุที่ไม่มีใครคาดคิดมามุงหลังคาด้วย, นั่นคือ แผ่นคอมโพสิตซึ่งปรกติเอาไว้บุผนัง!
เรื่องที่ 9: อาคารวิทยาลัยการปกครองท้องถิ่นยังเป็นอาคารที่มีป้ายประชาสัมพันธ์จำนวนมากอย่างที่ไม่ควรจะมีด้วย. เมื่อนับรวมกันทั้งหลังแล้วอาคารแห่งนี้มีป้ายประชาสัมพันธ์ให้ติดประกาศต่างๆ ถึง 26 ป้าย!

ป้ายประชาสัมพันธ์ที่พบเห็นได้ทั่วไปในตัวอาคาร

เรื่องที่ 10: ด้านหน้าของอาคารวิทยาลัยการปกครองท้องถิ่นฝั่งขวามือ (เมื่อเราหันหน้าเข้าอาคาร) บุผนังด้วยเมทัลชีทสีแดง, ทำให้ผู้สัญจรไปมาเข้าใจผิดคิดว่าอาคารยังสร้างไม่เสร็จเพราะยังเอาสังกะสีล้อมไว้อยู่.
เรื่องที่ 11: ด้วยอาคารวิทยาลัยการปกครองท้องถิ่นมีขนาดใหญ่ แถมยังเป็นกลุ่มอาคารที่เสมือนมีอาคาร 3 หลังเชื่อมต่อกันด้วยโถงกลางขนาดมหึมา, ผู้มาติดต่อราชการรู้สึกราวกับเดินอยู่ในเขาวงกต.
เรื่องที่ 12: วิทยาลัยการปกครองท้องถิ่นเลือกใช้เพลงสุขสันต์วันเกิดเวอร์ชันที่แตกต่างจากเวอร์ชั่นปรกติ. ที่นี่ร้องตามบทเพลงของอริสมันต์ พงษ์เรืองรอง ว่า:
“วันพิเศษ..เพียงปีละวัน เป็นวันเกิด..ที่เวียนเข้ามา..
ปรารถนา..ให้สุข..ปลดความทุกข์..ให้เกลี้ยง..ส่งเป็นเสียงอวยพร
Happy Birthday..Happy Birthday..Happy Birthday To You
Happy Birthday..Happy Birthday..Happy Birthday To You”

เครื่องแบบเจ้าหน้าที่หญิง

เรื่องที่ 13: บุคลากรที่ปฏิบัติงานวิทยาลัยการปกครองท้องถิ่นล้วนมีเครื่องแบบเป็นของตัวเอง. อาจารย์และเจ้าหน้าที่ชายต้องสวมเสื้อเชิ้ตขาวกับเนคไทแดงของวิทยาลัย. อาจารย์และเจ้าหน้าที่หญิงสามสเกิ๊ตแดงเลือดนกและเสื้อพิมพ์ลายหมี่ขิด (ซึ่งแลดูเหมือนพยาธิ). แม่บ้านสวมเสื้อเชิ้ตแขนสั้นสีแดงเลืดนก. ส่วนเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยเป็นบุคลากรที่แต่งตัวดีที่สุดตลอดกาล, กล่าวคือสวมเชิ้ตสีขาวแล้วสวมสูทสีเข้มทับอยู่เสมอ!

สิงโตจีนด้านหน้าอาคาร

เรื่องที่ 14: สิงโตจีนที่ตั้งอยู่สองข้างบันไดทางเข้าอาคารก่อให้เกิดเสียงวิพากษ์วิจารณ์ว่าไม่เข้าพวกกับสถาปัตยกรรมโดยรวม. ความจริงก็คือสิงโตคู่นี้มิได้รวมอยู่ในการดีไซน์อาคารแต่แรก, หากเป็นของขวัญเนื่องในวันเปิดอาคารที่คณะนิติศาสตร์มอบให้. สิงโตจีนจึงตั้งตระหง่านแบบขัดหูขัดตาอยู่หน้าอาคารนับแต่นั้นเป็นต้นมา.
เรื่องที่ 15: เนื่องจากวิทยาลัยตั้งอยู่ในบริเวณที่มีต้นไม้รกครึ้มอุดมสมบูรณ์ จึงเป็นเหตุให้มีสัตว์นานาชนิดอาศัยอยู่รายรอบ. จากการรายงานพบว่านอกจากแก๊งสุนัขจำนวนมาก (ซึ่งมีบางตัวดุร้ายมาก) แล้ว, ยังมีผู้พบเห็นวัว, ไก่ป่า, และงูขนาดใหญ่. นอกจากนั้น, ในช่วงเดือนกรกฎาคมยังพบว่ามีหิ่งห้อยให้ชมอีกด้วย
เรื่องที่ 16: เมื่อมีการให้นักศึกษาแต่ละคณะลงคะแนนเสียงเพื่อเสนอชื่อผู้เข้ารับการสรรหาเป็นอธิการบดีมหาวิทยาลัยขอนแก่นในปลายปี 2553, ปรากฏว่าที่วิทยาลัยการปกครองท้องถิ่นมีผู้เสนอชื่อ พ.ต.ท.ทักษิณ ชิณวัตร จำนวน 1 เสียง!
เรื่องที่ 17: มักมีผู้สับสนระหว่างวิทยาลัยการปกครองท้องถิ่น (มหาวิทยาลัยขอนแก่น) กับวิทยาลัยการเมืองการปกครอง (มหาวิทยาลัยมหาสารคาม), หรือกับวิทยาลัยการปกครอง (กรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย).
เรื่องที่ 18: ในเทศกาลลอยกระทงประจำปี 2553, วิทยาลัยร่วมกิจกรรมของมหาวิทยาลัยทุกประเภท, นับตั้งแต่ร่วมจัดขบวนแห่, ส่งตัวแทนเข้าประกวดนางนพมาศ, และส่งกระทงเข้าร่วมประกวด. เดิมทีผู้ออกแบบตั้งใจจะทำกระทงให้เป็นรูปก่องข้าวอันเป็นเอกลักษณ์ประการหนึ่งของอาคารวิทยาลัย, ทว่า เมื่อผลลัพธ์ออกมากระทงกลับดูคล้ายจรวดเซิ่นโจวของประเทศจีน หรือไม่ก็เข็มฉีดยามากกว่า. มิหนำซ้ำ, เมื่อนำไปลอยน้ำ, กระทงมิอาจทรงตัวอยู่ได้ด้วยตัวเองและทำท่าว่าจะจม, จนต้องนำอุปกรณ์อื่นๆ มาช่วยเสริมไว้.

ป้ายต้อนรับนักศึกษาใหม่

เรื่องที่ 19: เมื่อวิทยาลัยรับนักศึกษาปริญญาภาคปกติครั้งแรกในปี 2553, ได้มีการออกแบบและติดตั้งป้ายผ้าใบซึ้งปรากฏข้อความต้อนรับนักศึกษาใหม่ จำนวน 15 ผืนไว้ตามขอบระเบียงชั้นสองของโถงดาวเหนือ. ป้ายดังกล่าวติดอยู่เช่นนั้นตั้งแต่เดือนพฤษภาคม 2553, และไม่เคยถูกแกะออกเลยจนกระทั่งเดือนมีนาคม 2555.
เรื่องที่ 20: นักศึกษาต่างคณะมักมองว่าวิทยาลัยการปกครองท้องถิ่นเป็นคณะไฮโซ อันเนื่องมาจากค่าธรรมเนียมการศึกษาที่สูงกว่าคณะอื่นๆ กอปรกับสิ่งอำนวยความสะดวกต่างๆ, เช่น ห้องเรียนติด(และเปิด)เครื่องปรับอากาศทุกห้อง, ศูนย์การเรียนรู้ที่มีคอมพิวเตอร์ครบครัน, และร้านกาแฟแบล็คแคนยอน เป็นต้น.

 

Related Posts: