ปกนิตยสาร KKU Times ปีที่ 1 ฉบับที่ 4

“สุขีมั่นเสมอมันเครือใหม่ ความเจ็บอย่าให้ได้ ความไข้อย่าให้มี”

สบายดีเด้อพ่อแม่พี่น้องชาวมอดินแดงทุกท่าน ไม่ได้พบหน้าท่านผู้อ่านในฉบับที่แล้ว รู้สึกคิดฮอดอย่างแรง จนนอนตะแคงบ่ได้ เลยต้องนอนหงายเอามือขึ้นก่ายหน้าผาก… ฉบับนี้ก็เลยเอาของดีมาฝากให้หายคิดถึง ของดีที่ว่านั้นก็คือ… เนื้อเพลงที่โด่งดังในอดีตของสาวหน้ามนคนน่ารัก “บัวชมพู ฟอร์ด” แต่ว่าจะให้ยกเอาเนื้อเพลงมาทั้งดุ้นก็ใช่ที่ เพราะนี่คืออีสานชวนหัว เลยต้องเอามาแปลงให้ม่วนซื่นกันตามประสา

จากเพลง “Rain” ต้นฉบับ ก็เลยกลายเป็น “เลน” ที่ข้าน้อยภูมิใจเสนอ

เอ้า! เซิญซะล่ะลาาาาา…

เลน
บัวชมพู ตอด

ใต้ต้นหมากกะทันวันฝนพรำ
ฉันยังคงจดจำว่าไปนั่งกินปิ้งไก่
อยู่บ่โดนเจ้ามาหลอยกินต่อนใหญ่
ข้อยล่ะแสนเหลือใจนั่งร้องไห้อยู่ใต้ห่มทัน

ลุกปางงางยันเจ้าตกลงเถียงนา
เจ้าก็หันมาด่าว่าซ่างมากล้าเฮ็ดกัน
ข้อยเลยถีบตื่มเจ้าตกบวกควายข้างกกทัน
เห็นแล้วข้อยแสนสะใจ สมน้ำหน้า

เลน เจ้าดึกมาใส่หัวข้อย
ไหลเข้าปาก เข้าดัง เข้าไปใต้ท้องน้อย
ขี้ตมเป้ดติดเสื้อดำเป็นฮอย
ไผมาออยข้อยกะบ่ฟัง

เลน ตกลงใส่หัวข้อย
เล่นขี้ตมพอว่าเพิ่นเป็นเด็กน้อย
ข้อยอยากอายบ่กล้าเอิ่นคนมาซอย
ย้อนตัวข้อย ดำขี้มี่

อยากซิกลับเถียงนาวันฝนพรำ
แม้ว่าตัวซิดำย้อนตมกะยังฝังใจ
อยากกลับไปถีบเจ้าแก้แค้นให้สาใจ
สิยันเจ้าให้หงายจนหัวสักลงบวกควาย

ลุกปางงางยันเจ้าตกลงเถียงนา
เจ้าก็หันมาด่าว่าซ่างมากล้าเฮ็ดกัน
ข้อยเลยถีบตื่มเจ้าตกบวกควายข้างกกทัน
เห็นแล้วข้อยแสนสะใจ สมน้ำหน้า

เลน เจ้าดึกมาใส่หัวข้อย
ไหลเข้าปาก เข้าดัง เข้าไปใต้ท้องน้อย
ขี้ตมเป้ดติดเสื้อดำเป็นฮอย
ไผมาออยข้อยกะบ่ฟัง

เลน ตกลงใส่หัวข้อย
เล่นขี้ตมพอว่าเพิ่นเป็นเด็กน้อย
ข้อยอยากอายบ่กล้าเอิ่นคนมาซอย
ย้อนตัวข้อย ดำขี้มี่

อธิบายศัพท์

หมากกะทัน: พุททรา
โดน: นาน เช่น เธอมาอยู่นี่โดนหรือยัง?
หลอย: แอบมาหยิบ, ฉกฉวย
ต่อน: ชิ้น (ลักษณะนาม)
เหลือใจ: น้อยใจ, แค้นใจ
ลุกปางงาง: ลุกขึ้นทันใด
ตื่ม: เพิ่ม, (ทำ)อีก เช่น ผมอยากได้หมูตื่มอีก
บวกควาย: สระน้ำขนาดเล็กเกิดเองตามธรรมชาติงควายลงไปนอนแช่ได้
ขี้ตมเป้ด
: ขี้โคลนเหลว
ออย
: ปลอบ, โอ๋ (เวลาคนร้องไห้เสียใจ)
ดำขี้มี่
: ดำเลอะ, กระดำกระด่าง (ในที่นี้หมายถึง เปื้อนโคลน)
ย้อน
: เพราะ, เพราะว่า
หัวสัก
: หัวทิ่ม เช่น พ่อตู้สีหัวสักกะเทียมกิ๊น

ม่วนกับพอหอมปากหอมคอแล้ว ข้าน้อยก็ขอลาไปก่อนเด้อพี่ป้าอาอาว.

(ตีพิมพ์ครั้งแรกในนิตยสาร KKU Times ปีที่ 1 ฉบับที่ 4 ประจำเดือนกันยายน-ตุลาคม 2545) 

Related Posts: